Dat je mag stoppen met werken, betekent niet dat dit ook moet. Zo vond oud vrachtwagenchauffeur Harm Wiersma het veel te vroeg om stil te zitten en heeft hij nooit helemaal afscheid genomen van zijn leven onderweg. Want reed hij vroeger heel Europa door, nu is hij al vier jaar chauffeur op de buurtbus in zijn dorp.
“Als jochie was ik al gek van vrachtwagens. Mijn vader reed als eigen rijder door de Benelux en zijn vader voor hem. De liefde voor trucks is me met de paplepel ingegoten. Dus zodra ik m’n groot rijbewijs had, ging ik óók aan de slag in het transport. Ik reed heel Europa door met van alles en nog wat. Met name voor de sierteelt en de industrie. Geweldig werk, maar het moet je wel liggen. Je bent veel van huis. Je leeft voor een groot deel in je cabine. Maar ik hield van de vrijheid en het avontuur. Je bent letterlijk elke dag in beweging.”
Vrijwilliger op de buurtbus
“In 2020 hadden we ineens te maken met corona. Het leven kwam even stil te staan, zeker het transport. Dus ik had genoeg tijd om na te denken. Ik miste mijn werk en het leven onderweg, maar eerlijk is eerlijk: ik vond het ook heerlijk om wat meer thuis te zijn. Dus toen ik het in 2022 wel mooi geweest vond, zocht ik naar iets waarmee ik beide kon combineren. Lekker rijden en toch dicht bij huis. Nu ben ik alweer vier jaar vrijwilliger op de buurtbus, hier in het dorp.”
“Dat kan iets voor mij zijn”
“De buurtbus is eigenlijk een kleine lijnbus voor 8 personen. We zitten hier best afgelegen en hiermee kom je nog eens ergens, zoals de winkels, de stad of de bioscoop. Daar wordt veel gebruik van gemaakt. Met name door oudjes als ik, haha. De chauffeurs zijn allemaal vrijwilligers. Dus toen ik in de supermarkt een poster zag hangen waarop stond dat ze nieuwe vrijwilligers zochten, dacht ik: dat kan best iets voor mij zijn. Altijd onderweg en daarna gewoon weer op tijd thuis. Voor m’n vrouw ook leuker.”
“Ik heb me aangemeld en moest een rijvaardigheidstest doen. Voor iemand als ik geen enkel probleem, natuurlijk. Algauw reed ik drie ochtenden in de week met dat busje door m’n eigen woonplaats. Misschien pak ik er wel een vierde ochtend bij. Het is heel dankbaar werk, mensen zijn blij me te zien en maken graag een praatje. Als vrachtwagenchauffeur sprak ik soms dagen niemand, maar nu kan ik moeilijk m’n mond houden en is elke rit gewoon heel gezellig.”
Mijn advies?
“Tja, wie ben ik om iemand advies te geven? Ik kan slecht stil zitten dus wilde graag iets blijven doen. Maar ik snap ook dat als je je hele leven hard gewerkt hebt, dat je lekker van je rust wil genieten. Je merkt gauw genoeg hoe dat bij jou zit. Dus ik zou gewoon lekker doen waar je zin in hebt. Of dat nou vrijwilligerswerk is, een nieuwe hobby of helemaal niks: het is allemaal goed.”
